چقدر دوست داشتم دیگران حرفهایم را بفهمند

و چقدر دوست داشتم نگاه خیس مرا درک کنند

چقدر دلم می خواست یک نفر به من بگوید

چرا لبخندهای تو اینقدر بی رنگ است

اما کسی نبود همیشه من بودم و

من و تنهایی و

این وبلاگ...

گوسفند هر رنگی که باشد باز هم گوسفند است اگر عقاید آدمی احمقانه باشد با کروات و کت شلوار روشن فکر نمیشود.